تفسیر شعر و نظر من در مورد مصرع دیگری از آن

گو تو آخر که نه انصاف و نه عدل است و نه داد

دل دیوانه من بهر که افتاده به خاک .

--------

از خودم بارها پرسیدم ارزش دوست داشتی که شنیدم همین بود ؟ یعنی تهش همینه . یعنی تفسیر از عشق اینگونه است که من دیدم . وقتی از خود خودت میپرسی چه جوابی خواهید داد که چه ؟ عدل بود ؟ انصاف بود ؟ بهر چه بود این همه جور و جفا در در حق دل دیوانه . به دیوانه که میخندند به زنجیرش که می بندند . بهر چه این دل را در قفس می اندازند .

به دیوانه خندیدن هنر نیست . مثل دیوانه دیدن هنری است که تو توان دیدنش را نداری . بهر هر خنده اش تفسیری است . ای کاش این دل افتاده به خاک هم میفهمید که عشق از بهر وصال به خاکش نمی اندازند . 

کاش میفهمید که شکسته را بشکستن هنر نیست . به خاک افتاده را غم خاک غمش نیست .