هنر شکستن

 هنرت واقعا همین بود . 

میگفتم از هر انگشتت یه هنر میریزه . نمیدونستم این هنر رو هم بلدی . خوب به هر حال فهمیدم که آدم کاملی هستی و از اونجایی که من شکستن رو دوست ندارم و اگر هم بلد باشم تا جایی که تصادف نباشه هیچ چیز را نخواهم شکست پس خاموش خواهم ماند و در کف این هنر تو .....

واقعا وقتی ببینی کسی این هنر رو خیلی خوب بلده بهش چی میگی ؟ 

هیچ نخواهم گفت سرورم . 

علف هام رو سریعتر میخورم و فریاد میزنم .... بهههههه ......بههههههه .....بهههههه  

تا دیروز ما ..... ما .... ما ..... میکردم خوب از الان به بعد دوست دارم بههههه .... بههههه ..... بهههه بکنم . 

بخند اما در این بهههههه حرفهاست که در دروغ های فیلسوفانه تو نیست . 

شاید بشه صداقت رو از گوسفند یاد گرفت . 

فقط بلدی بگی سگ باوفاست . همین سگ رو اگر این موجودات به اصطلاح متمدن تو خیابون تو قرن ۲۱ ببینن دهنشو مورد لطف خودشون میکنن . 

گفتن وفا داری و قصه اش بمونه برای بعد . برگردم سر گاو و گوسفند . با اون کله و پاچش . با اون زبونش . وقتی زیادی بهههه ... بههههه بکنی زبونت رو از حلقت در میارن و نوش جان میکنن . همینه دیگه .... حالا دارم با گوسفند ها صحبت میکنم تا زبونشون رو نگه دارن یا از امروز به بعد بجای اون بهههه ... بههههه معروف از این به بعد مااااااا ماااااااا بکند . 

البته شک دارم این قصاب های بی رحم و زبون نفهم این رو هم بفهمن . 

پس گوسفندان عزیز و گاو ها ....  علف بخورید و مااااا مااااا و بهههه و بهههه بکنید حالشو ببرین .