شکست یا پیروزی

شکست نشات میگیره از افکار ما . تنها چیزی که در زندگی وجود داره پیروزیه و موفقیت و تجربه ُ تجربه هایی که تبدیل میشن به آینده . در این آینده ما تجربه ها رو بهتر میبینیم . ازشون لذت میبریم یا اندوهگین میشیم .

شکست از نا امیدی حاصل میشه . برای اینکه ما به نتیجه ای که برای اون برنامه ریزی کردیم نرسیدیم . بذری رو که به اشتباه کاشتیم و گیاه دیگه ای رشد کرده و ما انتظار دروی محصول دیگه ای رو داشتیم . اما محصول چیزی نیست که ما میکاریم . محصول قابل برداشت فقط در زمانی همونی میشه که باید بشه که خداوند اون رو خواسته باشه . این یه شعار نیست یه واقعیته که در ذهن و تک سلولی های من وجود داره . بینش و دیدگاه ما هر روز به اتفاقات تغییر میکنه . اما هر روز که از عمر ما سپری میشه ما به اطلاعات و احساسات و تجربه ها و به حس ششم و .... اضافه میشه . از این رو به چیز هایی باور نکردی که تا دیروز باور نکردی بود امروز باور داریم . در قرون گذشته وقتی کسی میگفت زمین گرده . انسان هایی که این را باور نداشتند آن فرد را ترد کردند . دیگری در وان حمام و دیگری در زیر درخت سیب و دیگری در یک تصادف .... و همه و همه انسانهایی بودند که باورشان نکردند . آنها برای اثبات حرف هایشان بسیار تلاش کردند . کلی از آثارشان نابود شد به دست آدم هایی که باورشان نکردند .

کلا ما انسان ها عادت داریم به نابود کردن . شکستن و نا امید کردن .

آخرین باری که یه نفر بهت گفته تو بهترینی و تو موفق ترینی و موفق میشوی و باورت کرد کی بود ؟

همه وقتی میبینن موفق شدی ازت میپرسن چیکار کردی ؟ تا که بفهمن شروع میکنن به خراب کردن پل های عبور برای خودشان و بقیه .